گیاه چای که به طور خاص برای تهیه ماچا (Matcha) در ژاپن رشد داده می‌شود، به طور معمول به مدت دو تا چهار هفته با سایبان هایی پوشانده می‌شود تا میزان کلروفیل آن‌ها قبل از اینکه برگهای چای جمع‌آوری شوند، افزایش یابد. پس از برداشت دستی، قسمت‌های شیرین برگ چای بخاردهی و خشک شده و سپس بوسیله آسیابهای سنگی مخصوصی، پودر شده که ماچا نامیده می‌شود. بر اساس مطالعات موسسه ملی سلامت و دانشگاه Tufts امریکا، در سال 2004، ماچا بعنوان غنی‌ترین منبع آنتی اکسیدان EGCG شناخته شد. این آنتی اکسیدان به همراه کافئین موجود در ماچا سیستم عصبی مرکزی را تحریک کرده و چربی را در جریان خون آزاد می‌کند و در نتیجه بدن می‌تواند از چربی بعنوان سوخت استفاده کند. همچنین از آنجایی که ماچا به صورت پودر است و برخلاف چای سبز نیازی به دَم کردن ندارد، تمام برگ مصرف شده و در نتیجه فواید بسیار بیشتری نسبت به چای سبز دارد. به طور میانگین یک فنجان ماچا از نظر مواد مغذی برابر با ۱۰ فنجان چای سبز دم شده معمولی است.(نحوه مصرف ماچا)


فرآیند تولید ماچا

ماچا برخلاف چای سبز معمولی با دقت خاصی تولید می‌شود:

  1. کشت در سایه : برای افزایش کلروفیل.
  2. برداشت دستی:  تنها برگ‌های لطیف جوان چیده می‌شوند.
  3. بخاردهی و خشک‌کردن سریع : تا اکسیداسیون متوقف شود.
  4. آسیاب سنگی سنتی:  برای تولید پودری بسیار نرم.

نتیجه؟ پودری سبز و مخملی که در آب یا شیر حل می‌شود و یک نوشیدنی انرژی‌زا و آرام‌بخش می‌سازد.